هيچي. از تاريخ بگذريم و برويم سر يك حكايت آشناي فوتبالي. ناصر حجازي را كه مي‌شناسيد، دروازه‌بان افسانه‌اي روزگاران گذشته تيم‌ملي ايران و باشگاه تاج سابق و سرمربي فعلي آبي‌پوشان پايتخت. زماني مرد شماره يك دروازه‌ها بود. عمرش را توي فوتبال گذراند. وقتي كه اولين فرزندش به دنيا آمد، چه رويايي داشت. پسرش قرار بود جا پاي پدر بگذارد؛ آتيلا بشود ناصر حجازي و نمونه ايده‌آل همان ضرب‌المثل معروف. اما پسر نشان زيادي از علايق پدر نداشت. تو دروازه نايستاد و قرار شد يك فوتباليست معروف شود. يك سال به لطف پنالتي‌زدن‌ها تقريبا اين اتفاق افتاد. پدر به عنوان سرمربي روي نيمكت استقلال نشسته بود و پسر تو زمين راه مي‌رفت. نه، نه بخشيد، اشتباه شد فوتبال بازي مي‌كرد! او مترصد فرصت بود تا نشان دهد كه آتيلا فرزند ناصر حجازي مرد افسانه‌اي فوتبال است. و عجبا كه آن سال يكي‌يكي فرصت‌ها به دست مي‌آمد. تيم‌ها در مقابل استقلال مرتكب خطاي پنالتي مي‌شدند و مرد اول پنالتي‌زن استقلال كسي نبود جز آتيلا حجازي. ناصرخان مي‌گويد: آتيلا در زمان خودش خيلي بود اما فقط به خاطر اين‌كه فاميلش حجازي بود به حق خودش در فوتبال ايران نرسيد اما ما مي‌گوييم آتيلا فقط به دليل اين‌كه فاميلش حجازي بود هر از گاهي از زمين فوتبال سر درمي‌آورد. در هر صورت سال 77 بود كه ناصرخان به همراه پسرش رخت سفر بست و از استقلال رفت اما با اين اميد كه يك روز برمي‌گردد. ناصرخان هنوز در سر براي آتيلا روياهاي زيادي داشت غافل از اين‌كه پسر كو ندارد... شايد منظور از پسر حتما فرزند پسر نيست و پسر در اين شعر فرزند به معني اعم است كه اگر اينگونه بود ناصرخان به مراد خود مي‌رسيد چون برخلاف آتيلا، آتوسا دختر حجازي در فوتبال بانوان خوش درخشيده و بازيكني است كه با شوت‌ها و بازي‌اش بيشتر به درد فوتبال آقايان مي‌خورد تا بانوان! چند سال بعد از جدايي ناصر حجازي و پسرش از استقلال، وقتي فتح‌ا...زاده بار ديگر مديرعامل استقلال شد بازگشت حجازي هم دور از ذهن نبود. او آمد و دوباره روي نيمكت نشست و بازهم نتيجه‌اي نگرفت و بار ديگر حاجي فتح‌ا...زاده اعلام كرد كه تا آخر از او حمايت مي‌كند.

باور كنيد آن‌قدر حرف و حديث‌ها و اتفاقات تكراري است كه گاهي اوقات فكر مي‌كنم به چند سال پيش برگشته‌ايم. نمي‌دانم چرا قرار نيست در اين فوتبال اتفاق تازه‌اي رخ دهد، دچار تسلسل شده‌ايم اما نه يك اتفاق تازه! ناصرخان برگشت بدون آتيلا. استقلال بازي مي‌كرد بدون پسر سرمربي، گويا ناصرخان دست از اين ضرب‌المثل بخت برگشته كشيده بود كه خبر جديدي رسيد. مي‌دانيد چرا استقلال در فصل جديد اينقدر بد نتيجه مي‌گرفت؟ چطور نمي‌دانيد دواي درد آبي، پسر ناصر حجازي. نه اشتباه نكنيد قرار نيست كه او با پنالتي زدن، ناجي استقلال شود. او ديگر با پيراهن و شورت آبي به تيم پدر خدمت نخواهد كرد. آتيلا خيلي شيك با لباس غيرورزشي تيم پدر را آناليز مي‌كند. او قرار است بالاخره دستي در آتش فوتبال اين استقلال بينوا داشته باشد. هواداران چه كار كنند؟ صبر. قرار نيست كه همين سال اول نتيجه بگيرند. وقتي آتيلا يك دو سه سالي اشتباه آناليز كند، بالاخره دستش راه مي‌افتد و آناليز كردن را ياد مي‌گيرد. چه اشكالي دارد؟ فوقش استقلال كار را از دسته پايين‌تر شروع مي‌كند. گويند سنگ لعل شود در مقام صبر آري شود وليك به خون جگر شود. هواداران عزيز استقلال يك كم خون‌جگر با مقداري صبر باعث مي‌شود كه آتيلا آرزوي ديرينه پدر را جامه عمل پوشانده و استقلال را قهرمان كند. حالا ليگ‌برتر نشد كه نشد. اشكال نداره دسته اول قهرمان مي‌شه، صعود مي‌كنه به ليگ‌برتر. چرا ناراحتيد؟ خوب معلومه كه براي يك چنين كار كارستاني بايد اعلام كنه كه تا پول ندهند آناليز نمي‌كنم. از ما نشنيده بگيريد آخه ما هم اينطور شنيديم! ما كه جايي نمي‌گيم شما هم نگيد كه شنيده شده روز دربي وقتي تلويزيون نشان داد صادق ورمرزيار كه كنار دست ناصرخان نشسته بود، داشت از طريق موبايل با آناليزور حجازي صحبت مي‌كرد نتيجه آناليز هم رو كه ديديد شاهكار بازي بوده به تساوي كشيده شد.

منبع: مجله خانواده سبز