مساوي، تكرار، وحشت از باخت مقابل حريف ديرينه، اينها سوغات هميشگي بازي هاي دو تيم پر طرفدار پايتخت در مقابل هم هستند. ره آوردي كه سالهاست هواداران دو تيم به آن عادت كرده اند. هميشه در ابتداي بازي اين دو تيم، ترس از ريسك كردن و احتياط فرياد مي زند و با يك گل و جبران گل خورده بازي به اتمام مي رسد. الحق و الانصاف كه در نيمه اول بازي، بازي اي در حد و اندازه دو تيم محلي را شاهد بوديم. شايد اگر حساسيت هاي قبل از بازي اجازه مي دادند بازيكنان مي توانستند نمايش جذابي را در زمين به اجرا بگذارند اما گويا اين حواشي است كه حرف اول را در دربي شهر تهران مي زند، حاشيه هايي كه اگر نباشند اين بازي هم جذابيتي ندارد ولي وجود بيش از حدش باعث افت كيفيت بازي مي شود.
تنها خوبي كه اين بازي داشت اينكه همه راضي بودند، هواداران، مربي ها، بازيكنان و ... شايد اگر اول تيم پرسپوليس گل را دريافت نمي كرد، نتيجه همچين خوشايند هواداران و مربيان اين تيم نبود اما بعد از گل خورده تنها چيزي كه ذهن پرسپوليسي ها را مشغول كرده بود اينكه از باخت رهايي پيدا كنند و اولين باخت آنها در ليگ 86 به نام استقلالي ها ثبت نشود و اما استقلالي ها كه به دليل كسب نتايج ضعيف در هفته هاي گذشته اصلا اميدي به پيروزي نداشتند، به دست آوردن يك امتياز هم مي توانست برايشان خوشحال كننده باشد، شايد به اين ترتيب ناصر خان حجازي از بند انتقادات هواداران و كارشناسان تا چند هفته ايي بتواند نفسي راحت بكشد. به هر حال اين بازي هم يک بر يک به تساوي انجاميد. گزارش تصويري زير از شصت و سومين بازي استقلال و پرسپوليس را ببينيد:

ناصر حجازي و افشين قطبي قبل از شروع مسابقه

بازيكنان تيم پرسپوليس

بازيكنان تيم استقلال

كريم باقري و محمد نوازي كاپيتان هاي دو تيم

هواداران تيم پرسپوليس

هواداران تيم استقلال

اميد روانخواه گلزن تيم استقلال

محسن خليلي گلزن تيم پرسپوليس

يكبخت واحدي و محمد نوازي

يكي از هواداران استقلال كه در حين بازي سكته كرد