يكي از بازيگران سينما گفت: گستره طنز اگرچه نامحدود است اما زواياي بسياري دارد كه گاه با طعنه، گاه با شوخي و گاه تلخ و شيرين است.

يوسف تيموري در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران افزود: آنچه در سريال‌هاي طنز تلويزيون شاهد آن هستيم توهين نيست، بلكه ذره‌بيني است كه روي نقاط چرك زندگي قرار مي‌گيرد تا روزمره‌گي به روزمرگي نينجامد.

نشست ايسنا با سازندگان «يك وجب خاك» با حضور علي عبدالعلي‌زاده(كارگردان)،يوسف تيموري و روشنك عجميان(بازيگران) برگزار شد.
*پذيرش يك كار مناسبتي

به گزارش(ايسنا)، عبدالعلي‌زاده درباره‌ي علت پذيرش پيشنهاد كارگرداني «يك وجب خاك» گفت: حجم زياد بيننده ،هر روز پخش شدن اثرو روي آنتن رفتن سريال در يك ساعت مشخص، محاسن سريال‌هاي ويژه‌ي ماه مبارك رمضان است كه هر فيلمسازي را براي ساخت چنين آثاري وسوسه مي‌كند و باعث مي‌شود كه او تمام مشكلات و كمبود‌هاي ساخت يك سريال مناسبي را به جان بخرد.من نيز با توجه به اين محاسن، به ويژه مخاطب گسترده اين مجموعه‌ها، ساخت «يك وجب خاك» را پذيرفتم.

روشنك عجميان بازيگر اين مجموعه نيز در اين باره‌ گفت: در تماسي مرا براي بازي در سريال ويژه ماه مبارك رمضان شبكه سه دعوت كردند؛ سپس با آشنا شدن با عوامل سازنده اين سريال به ويژه آقايان عبدالعلي‌زاده و بهروز مفيد(تهيه‌كننده) و با توجه به علاقه‌ي خودم براي بازي در اثري ويژه‌ي ماه رمضان،حضوردر «يك وجب خاك» را پذيرفتم. چراكه احساس كردم، تجربه‌ي خوبي مي‌تواند باشد.

يوسف تيموري نيز درباره‌ي چگونگي حضور در «يك وجب خاك» توضيح داد:«اياز» يك پسر ساده و دوست داشتني از بين جوانان پايين شهر بود كه شرايط مالي نسبتاً متوسطي داشت.البته شوخي‌هاي او، باركمدي بود كه به اين نقش اضافه شد و آقاي عبدالعلي‌زاده هنگام صحبت درباره نقش «اياز» از من خواسته بود.

وي افزود: در صحبت‌هايي كه با آقايان عبدالعلي‌زاده و خشايار الوند(نويسنده) داشتيم، قرار شد كه روي «اياز» چندان شخصيت‌پردازي نشود و شوخي‌هاي او بيشتر هنگام كار شكل بگيرد؛چرا كه متن در حال نوشتن بود و همين امر باعث شد كه ازشخصيت‌پردازي كامل دور شويم.

يوسف تيموري درباره‌ي ميزان بداهه‌گويي در «يك وجب خاك» گفت: بداهه‌گويي با هماهنگي با كارگردان انجام مي‌شد. بدين ترتيب كه در برخي سكانس‌ها بايد كاملاً مطابق با متن، ديالوگ‌ها را مي‌گفتم و در بعضي ديگر بداهه‌گويي مي‌كردم.


*تفاوت ساخت سريال مناسبتي وهفتگي

عبدالعلي‌زاده درباره‌ي تفاوت ساخت يك سريال مناسبتي در مقايسه با آثار هفتگي اظهار كرد: ارديبهشت‌ماه درباره‌ي ساخت «يك وجب خاك» به توافق رسيديم‌. آن زمان 10 قسمت از متن سريال نوشته شده بود. البته قرار بود اصلاحاتي روي آن‌ها انجام شود؛ اما پيش‌بيني نمي‌كرديم كه بعد از حدود 45 روز و همزمان با شروع تصويربرداري، فقط متن پنج قسمت را به دليل بازنويسي شدن سريال وحضور نويسنده‌ي جديد در اختيار داشته باشيم.

وي اضافه كرد: زمان آغاز تصويربرداري، حدود چهارماه تا شروع ماه مبارك رمضان فرصت داشتيم و فكر نمي‌كرديم كه كار به گونه‌اي پيش رود كه متن، قسمت به قسمت به دست ما برسد و از روند شكل‌گيري شخصيت‌ها و روي دادن ماجراها بي‌خبر باشيم.علاوه بر آن امكان رج زدن را نداشته باشيم و مجبور باشيم كه چندين بار براي تصويربرداري به لوكيشن‌هاي واحد نقل مكان كنيم. البته فشار ناشي از ساخت سريال در اين شرايط فقط به من تحميل نشد، بلكه تك تك عوامل با آن دست و پنجه نرم كردند.

كارگردان «يك وجب خاك» در ادامه تصريح كرد: اگر ما زمان بيشتري براي ساخت اين سريال در اختيار داشتيم يا حداقل همه يا دو سوم متن‌ها پيش از شروع تصويربرداري آماده بود- كه قرار بود دو سوم آن آماده باشد- حاصل كار بهتر مي‌شد. چرا كه من، نويسنده وتهيه كننده مي‌توانستيم با تك تك بازيگران «يك وجب خاك» صحبت كنيم و به همفكري برسيم تا بازي‌ها و شكل‌گيري شخصيت‌ها يكدست‌تر شود. با اين وجود اكنون حدود 60 تا 70 درصد از حاصل كار راضي هستم.

وي با اشاره به سريال‌ها و فيلم‌هاي قبلي خود خاطرنشان كرد: در تمام كارهاي قبلي خود، امكان نداشت كه در مراحل پس از فيلمبرداري چون تدوين، صداگذاري و ساخت موسيقي حضور نداشته باشم. ولي اين اتفاق هنگام توليد «يك وجب خاك» روي داد و تمام امور پس از تصويربرداري، بدون حضور من انجام شد. در اين شرايط يك سري از مواردي كه مدنظرم بود، در تدوين و ديگر مراحل فني پس از توليد به علت فشردگي كار اتفاق نيفتاد و از اين لحاظ «يك وجب خاك»چندان مطابق خواسته‌هاي من پيش نرفت.


*چرا بازي‌ها يك دست نبود؟

در ادامه‌ي نشست ايسنا، عبدالعلي‌زاده درباره‌ي اعتقاد برخي منتقدان نسبت به يكدست نبودن بازي بازيگران «يك وجب خاك» گفت: چون تجربه‌ي ساخت سريال‌هاي مناسبتي را نداشتم، در ابتداي تصويربرداري در متن‌ها "دست مي‌بردم" و زماني كه احساس مي‌كردم كه ديالوگي با شخصيتي هم‌خواني ندارد و يكدستي نقش را خدشه‌دار مي‌كند، آن را دستكاري مي‌كردم. اما در عمل من و همكارانم به اين نتيجه رسيديم كه كار درستي انجام نمي‌دهيم، چرا كه نويسنده چه درست، چه غلط شخصيتي را پايه‌ريزي مي‌كرد و قرار بود بر اساس پايه ريخته شده جلو رود، در اين شرايط، تغيير متن بدون اطلاع او،موجب به هم ريختن طراحي‌هاي او مي‌شد. از سوي ديگر ما به عنوان گروه سازنده فرصت در اختيار نداشتيم كه ساعت‌هاي متمادي با نويسنده درباره قصه بحث كنيم .نويسنده هم زمان اندكي براي نگارش 30 قسمت سريال در اختيار داشتند. بنابراين اگر متن دچار اشكال بود، امكان خارج شدن از چارچوب آن را نداشتيم. به عبارتي متن‌ها از توليد به مصرف بود.

روشنك عجميان در اين باره تصريح كرد: هيچ‌كدام از بازيگران روند بازي خود را نمي‌دانستند؛ چون ما متني در اختيار نداشتيم تا از عملكرد نقش خود در قسمت‌هاي بعدي اطلاع داشته باشيم. در حقيقت بازيگري نمي‌كرديم، بلكه اتفاقي كه در حال مي‌افتاد را انجام مي‌داديم.


* «اياز»در كل متفاوت بود

در بخش ديگري از نشست خبرگزاري دانشجويان ايران با سازندگان «يك وجب خاك»، يوسف تيموري درباره‌ي نقش «اياز»توضيح داد: من نقش «اياز» را همان گونه كه ديديم، خلق كرده بودم. البته با نقش‌هاي قبلي ام در ويژگي‌هايي چون پرانرژي بودن و برخورداري از شوخي‌هاي «در لحظه» شباهت‌هايي داشت اما كليت آن فرق مي‌كرد. به عنوان نمونه با«صمد» در مجموعه مناسبتي «براي آخرين بار» كه فردي اهل كار و كوشش بود يا «فولاد» در سريال هرشبي «زير آسمان شهر» تفاوت داشت. البته كارگردانان در سريال‌هاي روتين از من مي‌خواهند كه اين شباهت‌ها را حفظ كنم.


*برخي بازيگران اعصاب خرد مي‌كردند

تيموري با يبان اين كه بعضي از بازيگران اعصاب آقاي عبدالعلي‌زاده، آقاي مفيد و خشايار الوند را خرد مي‌كردند، ادعا كرد: برخي از بازيگران كه از ابتدا اعلام كرده بودند، نقش‌هاي جدي بازي مي‌كنند، زماني كه در مقابل من كه ايفاگر نقش طنز بودم، قرار مي‌گرفتند، دوست داشتند با «اياز» كل كل كنند و اين اتفاق باعث خردشدن اعصاب تمام گروه مي‌شد.اين در حاليست كه اگر همان طوري كه من به تعاملي درباره‌ي نقشم با كارگردان و نويسنده رسيدم،آنان هم از ابتدا راه خود را پيدا كرده بودند، مي‌توانستند در كاراكتر خود به ثبات برسند.

بازيگر نقش «اياز» در ادامه گفت: از سكانس‌هاي دسته‌جمعي اصلاً راضي نيستم. البته جايم را پيدا مي‌كردم. ولي پيش از تصويربرداري آن‌ها،‌ تنش زيادي وجود داشت ،چون تا پيشنهادي مي‌دادم، بازيگر ديگري مي‌گفت، چرا يوسف پيشنهاد مي‌دهد. اما سكانس‌هايي كه با محسن قاضي‌مرادي (بازيگر نقش پرويز) بازي مي‌كردم، كيفيت خوبي پيدا كرد. از ميان صحنه‌هايي كه من در آن‌ها حضور نداشتم، ولي خوب از آب درآمد، به سكانس‌هاي كامراني و چنگيز (با بازي مهران رجبي و عباس محبوب) مي توان اشاره كرد.

وي با بيان اين كه سريال‌هاي مناسبتي با آثاري كه در شرايط طبيعي ساخته مي‌شوند، تفاوت دارد، تأكيد كرد: مجموعه‌هاي مناسبتي، سرعت زيادي را مي‌طلبد، و سنگ‌اندازي در اين مسير درست نيست. اما برخي، نقش خود را گم كردند و به ضرباهنگ «يك وجب خاك » لطمه‌ زدند. شايد قدري انتخاب برخي از بازيگران از ابتدا اشتباه بود.


*بازي در نقش‌هاي شبيه به هم وتاثير آن در ارتباط بامخاطب

تيموري در پاسخ به اين پرسش ايسنا كه بازي در نقش‌هايي با يك سري ويژگي‌هاي واحد در سريال‌هاي روتين چه تأثيري در ارتباط مخاطب با شما مي‌گذارد و گفت: فقط شباهت‌هاي كمي بين اين نقش‌ها وجود دارد و نقش‌هايم در آثار روتين در مواردي چون نوع لباس، چهره‌پردازي با يكديگر تفاوت دارند.

اين بازيگر افزود: مردم اين ويژگي‌ها در نقش‌هايم را دوست دارند؛ بنابراين چرا زماني كه خودم و بيننده از نقش لذت مي‌بريم، سعي كنم جايي كه نبايد باشم، قرار بگيرم؟ البته در فيلم‌هاي سينمايي چون «دختر شيريني فروش» يا سريال «مرواريد سرخ» در نقش‌هاي متفاوت‌تري جاي خودم را پيدا كرده‌ام.


*كليشه نمي‌شويد؟

يوسف تيموري درباره‌ي كليشه شدن در نقش‌هاي يك جوان پرانرژي و شوخ گفت: اصلاً فكر نمي‌كنم كه در اين گونه نقش‌ها كليشه شوم. «يك وجب خاك»، پنجمين كار هرشبي و مناسبتي من بوده است. در حالي كه بازيگران ديگر طنز در حدود 10 سريال روتين‌ بازي كرده‌اند.

وي افزود: در سريال‌هاي روتيني كه بازي كرده‌ام به عنوان نمونه «در زير آسمان شهر» توانسته‌ام لحظه‌ي درام ايجاد كنم.

روشنك عجميان با تأييد صحبت‌هاي تيموري اظهار كرد: همه‌ي بازيگران، موارد مشتركي در بازي خود در نقش‌هاي مختلف دارند. تيموري از بازيگران خوب طنز است. هر چند كه برخي ويژگي‌ها در نقش‌هاي مختلف او تكرار شود، ولي او كليشه نمي‌شود.

تيموري در ادامه گفت: مي‌توان به اين نوع كار كردن به عنوان يك سبك نگاه كرد كه تهيه كنندگان و كارگردانان در سريالي هاي چون «يك وجب خاك» از من خواسته‌اند؛ ارائه كنم.

اين باريگر بابيان اين كه از عهده‌ي بازي نقش‌هاي غير طنز هم بر مي‌آيم، يادآور شد: فرصت تجربه نقش‌هاي ديگري نيز داشته‌ام. به عنوان در تله فيلم «قاصدك» ساخته مسعود آب‌پرور- تيپ گرفته‌ام.

وي با بيان اين كه برخي از بازيگران«يك وجب خاك» به من اعتراض مي‌كردند كه چرا متن سريال را نمي‌خوانم اظهار كرد: با توجه به آن كه نمي‌دانستم؛ قراراست چه اتفاقي براي نقش رخ دهد. سعي مي‌كردم كه شوخي‌هاي خود را در لحظه محقق كنم. اگر به اتفاقات قصه فكر مي‌كردم نمي‌توانستم عملكرد خوبي داشته باشم. البته براي بازي در آثار ديگري چون تله‌ فيلم نمي‌توان از اين روش استفاده كرد.

تيموري با اشاره به مهران مديري گفت: انتقادهاي زيادي از كارهاي مهران مديري مي‌شد، ولي الان همه‌ي اهالي سينما دوست دارند كه با او حتي در يك اثر نود دقيقه‌يي كار كنند. مديري كسي بود كه سبكي در طنز ايران بوجود آورد، چه ايرادي دارد كه ما هم چنين كنيم.

روشنك عجميان با اشاره به شرايط بازيگران «يك وجب خاك» اظهار كرد: تنها يك يا دو بازيگر در «يك وجب خاك» تبحر زيادي در بازي در سريال‌هاي روتين داشتند .بعضي بازيگران «يك وجب خاك» و از جمله من، بدون متن نمي‌توانستيم روند بازي خود را حفظ كنيم. در كل اين گونه سريال‌ها عوامل سازنده ي خاص خود را مي‌طلبد.


*ميزان تغيير نقش در طول كار

عجميان درباره‌ي تغييرات نقش خود در «يك وجب خاك»( سوسن) نسبت به زمان شكل‌گيري آن گفت: «سوسن» به گونه ي ديگري بود. بعد قرار شد، ‌عوض شود و من فكر مي‌كردم كه طوري تغيير كند كه حرفي براي گفتن داشته باشد. ولي متأسفانه ديده نشد و خيلي معمولي بود و اگر هم ديده شد، به خاطر كل كار بود.

* دغدغه‌ي بازي متفاوت گرفتن از بازيگران تكراري

در ادامه‌ي اين نشست، علي عبدالعلي‌زاده درباره‌ي دغدغه‌ي خود براي گرفتن بازي‌هاي متفاوت از بازيگران «يك وجب خاك» با توجه به حضور برخي از آن‌ها در سريال‌هاي ماه رمضان سال گذشته به ايسنا تصريح كرد: انتخاب بازيگر، روند پيچيده‌اي است. چراكه بايد شرايطي چون تمايل بازيگر براي حضور در اثري، فرصت داشتن او براي بازي در سريال يا فيلمي و مسايل مالي محقق شود تا بازيگر بتواند در اثري بازي كند. در«يك وجب خاك» به غير از چند بازيگر كه مشخص شده بودند، نصف بازيگران به دلايل متعدد مدام تغيير كردند.

البته در طول كار به اين نتيجه‌ رسيديم كه حدود 90 درصد از افراد جايگزين ،بهترين گزينه‌ها بوده‌اند.

كارگردان با اشاره به بازيگران مشترك «زير زمين» و «يك وجب خاك» گفت: اين افراد سال گذشته همكاري موفقي با تهيه كننده داشتند و «مفيد» آنان را براي بازي در«يك وجب خاك»پيشنهاد كرد . يك سري از اين بازيگران تجربه‌ي تلخي از فشرده كار كردن در ماه رمضان داشتند و پيشنهاد بازي در «يك وجب خاك» را نپذيرفتند .البته با برخي ديگر از بازيگران ،در كارهاي قبلي خود همكاري داشتم به عنوان نمونه مهران رجبي (ايفاگر نقش كامراني) و رامتين خداپناهي (محسن) در تله فيلم «پرنده شاهين» با من همكاري كرده بودند و خودم آنها را براي حضور در «يك وجب خاك» پيشنهاد دادم.

اين كارگردان در زمينه‌ي تفاوت بازي اين بازيگران در«يك وجب خاك»با نقش‌هاي قبلي آنان اظهار كرد: در سريال‌هايي چون «يك وجب خاك» متني وجود ندارد؛ بنابراين هنرپيشه از روند شكل‌گيري و رشد نقش خود آگاهي ندارد، در اين شرايط بازي و در كل فعاليت در سريال‌هاي مناسبتي، تجربه‌ي خاص خود را مي‌طلبد.

وي اضافه كرد:«يك وجب خاك» نخستين سريال مناسبتي بود كه كارگرداني مي‌كردم. براي من تفاوت نحوه برخورد بازيگران حسي و كلاسيك با هنرپيشگان با تجربه در سريال‌هاي روتين، با متن ناقص جالب بود. چرا كه بازيگران مجرب در اين آثار سعي مي‌كردند درباره‌ي نقش خود و حتي قسمت‌هاي ساخته و پخش شده به نويسنده «خط بدهند» و نويسنده از كاراكتر ساخته شده از سوي آنان تاثير بگيردو در قسمت‌هاي بعدي اين تاثير ديده شود .در حقيقت اين بازيگران با نويسنده به تعامل رسيدند.به عنوان نمونه «اياز» در پنج قسمت آخر، نسبت به پنج قسمت اول در متن و بازي تفاوت زيادي داشت.


*«يك وجب خاك» داستان محور بود؟

در ادامه‌ي اين نشست، عبدالعلي‌زاده، با اشاره به داستان محور بودن «يك وجب خاك»‌ اظهار كرد: اين ويژگي‌ در بين سريال‌هاي ماه رمضان سال جاري فقط در«يك وجب خاك» ديده مي‌شد چراكه مجموعه‌هاي ديگر شخصيت‌ محور بودند. به عنوان نمونه در «ميوه ممنوعه» داستان حول و حوش حاج يونس (با بازي علي‌نصيريان) مي‌گشت و تعداد بازيگران اصلي آن سريال محدود بود و همين امر باعث شده بود كه مخاطب به راحتي قصه را دنبال كند و تكليف نويسنده هم با داستان مشخص بود. اين در حاليست كه در «يك وجب خاك» پول يا زميني مطرح بود كه افراد بيشماري در به پيش بردن داستان آن در مقاطع مختلف دخيل بودندو هر كدام از بازيگران اين نقش‌ها مي‌توانستند در سريال‌هاي ديگر نقش‌هاي اصلي را بازي كنند.در اين شرايط نويسنده‌ هم در به سرانجام رساندن همه‌ي اين شخصيت‌ها و چگونگي حضور آنها در قسمت‌هاي مختلف سردرگم مي‌شد. از سوي ديگر در سريال داستان محوري چون «يك وجب خاك» براي مخاطب دنبال كردن يك كاراكتر غير ممكن بود.

كارگردان افزود: به سرانجام رساندن فيلم‌نامه داستان محوري چون« يك وجب خاك »در 30 قسمت كار دشواري بود، البته شايد منتقدان فكر كنند اين سريال، كاري معمولي بود. ولي واقعا زحمت زيادي براي آن كشيده شد. به عنوان نمونه لوكيشن‌هاي« يك وجب خاك» خيلي زياد بود، چرا كه نويسنده قصد داشت با توجه به داستان ،جذابيت بصري ايجاد كنند وهمين تعدد به علاوه‌ي تعداد زياد بازيگران مطرح، كار را دشوار كرد؛ از سوي ديگر نويسنده نمي‌توانست اين همه نقش را شخصيت پردازي كند و مجبور بود به تيپ سازي بسنده و هر جا به تيپي نياز نبود؛حضور آن را كم‌رنگ كند.

وي اضافه كرد: فيلمنامه‌اي داستان محور چون« يك وجب خاك» كه نياز به روايت در تعداد قسمت‌هاي بيشتري داشت تا بتوان تك تك افراد را شخصيت پردازي كرد.


*كم تاثير بودن نقش زنان در يك وجب خاك

عبدالعلي‌زاده درباره‌ي كم تاثير بودن زنان در پيشبرد داستان«يك وجب خاك» گفت: در طرح اوليه قرار بود كه عالم خانم با سوسن و آرام (با بازي مريم خدارحمي) براي كشف توطئه‌هاي طرح‌ريزي شده براي بالا كشيدن پول زمين اقدام كنند. اما در عمل اين اتفاق نيفتاد و نويسنده به علت فرصت كم مجبور بود،متن‌ها را تحويل دهد.

روشنك عجميان با اشاره به متن«يك وجب خاك»اظهار كرد: يكي از دلايل ضعف متن سريال اين بود كه طرح آن، متعلق به چند نفر بود و الوند متني را مي‌نوشت كه بايد يك سري مسايل طرح‌هاي قبلي را در نگارش در نظر مي‌گرفت و در كل با محدوديت‌هاي زيادي مواجه بود.

يوسف تيموري در ادامه گفت: اگر قدري تعداد بازيگران كمتر بود،هم راحت‌تر هماهنگ مي‌شديم و هم تعامل بين نويسنده ،كارگردان و بازيگران بهتر برقرار مي‌شد.

به گزارش ايسنا، در ادامه اين نشست عجميان با اشاره به نقش سوسن اظهار كرد: با توجه به روندي كه فيلمنامه پيش رفت، نقش سوسن اضافه بود. چون تاثيري در روند داستان نداشت البته نقش‌هاي ديگر هم بودند كه وضعيتي مشابه سوسن داشتند.

تيموري هم« اياز» را يك «خوشحال كنجكاو» توصيف كرد.

وي با اشاره به برخي كارهاي قبلي خود گفت: در بعضي سريال‌ها با تهيه كنندگان خوبي همكاري نداشتم اما در «يك وجب خاك »با چنين مشكلي برخورد نكردم.

علي عبدالعلي زاده با اشاره به تاثير شرايط ساخت يك سريال مناسبتي بر كار بازيگران اظهار كرد: اگر خيلي از بازيگران «يك وجب خاك »به خوبي نتوانستند از عهده‌ي ايفاي نقش‌هاي خود برآيند، به اين علت بود كه من و آنان با شرايط ساخت چنين سريال‌هايي چون نبود متن و جابجايي لوكيشن آشنا نبوديم. همين امر بر كيفيت كار مان تاثير منفي گذاشت؛ با اين وجود با مشكلاتي چون بي‌نظمي بازيگران در زمينه حضور سركار مواجه نبوديم.


*ساخت سريال با دو گروه و تبعات آن

در ادامه اين نشست عبدالعلي زاده درباره تاثير ساخت قسمت‌هاي پاياني« يك وجب خاك »با دو گروه گفت: اصلا دو گروهه ساختن يك سريال خوب نيست .البته در سينماي هاليوود گروه دوم به گونه‌اي تعريف شده وجود دارد كه از طرف كارگردان براي تصوير برداري پلان‌هاي گذري استفاده مي شود. در رابطه «يك وجب خاك» پخش شدن آن در زماني مشخص، اولويت داشت. در اين شرايط ناگزير شديم كه از گروه دوم استفاده كنيم. خوشبختانه در اواخر كار ساخت سريال دو گروهه شد. در اين زمان بازيگران راكورد بازي خود را داشتند. بنابراين به جنس بازي آن‌ها لطمه‌اي وارد نشد و شاهين باباپوربه عنوان كارگردان دوم، ساخت بيشتر بخشهاي مربوط به شبهاي احيا كه بنوعي داستان حاشيه‌اي بود،را بر عهده گرفت.


*آيا در يك روز براي دو گروه بازي مي‌كرديد؟

تيموري در پاسخ به اين پرسش كه آيا امكان داشت كه در يك روز براي دو گروه بازي كنيد؟ اظهار كرد: من در سكانس مربوط به ربوده شدن حميد (با بازي برزو ارجمند) و اياز با گروه دوم همكاري داشتم اما براي رامتين خداپناهي و ابوالفضل پور عرب (ايفا‌گر نقش بهمن) اين اتفاق زياد افتاد.

علي عبدالعلي‌زاده در اين باره توضيح داد: چون يك برنامه‌ريز براي دو گروه فعاليت مي‌كرد و دستيار ما با برنامه‌ريز هماهنگ بود بدين ترتيب در كل 15 روزي كه« يك وجب خاك »با دو گروه ضبط مي‌شد؛حدود 8 ساعت به علت تداخل بازيگر معطل شديم.البته به بازيگران فشار زيادي مي‌آمد چون در يك روز مجبور بودند با دو گروه كار كنند.

روشنك عجميان نيز در اين زمينه گفت: در سكانس‌هايي در بيمارستان در شب‌هاي احيا بازي كردم كه پخش نشد. در همين ايام، سكانسي در خانه‌ي پدر و مادر شاكي علي تصوير برداري كرديم كه همان روز با گروه اول بايد در خانه بالاشهرافشاري كار مي‌كردم و در كل سه روز با دو گروه كار كردم.


*بهترين بينندگان كار مناسبتي عوامل پشت صحنه هستند

تيموري با بيان اين كه نخستين و بهترين بينندگان سريال‌هاي مناسبتي عوامل پشت صحنه هستند گفت: افرادي چون آرزو نيك پور - منشي صحنه زير نظر آقاي عبدالعلي زاده پيشنهاداتي مي‌دادند كه خيلي از آن‌ها استفاده مي‌شد و به نوعي در تكميل ويژگي‌هاي نقش «اياز» موثر بود.


*تاثيرات مثبت و منفي سريال روز پخش بر عوامل سازنده

عبدالعلي‌زاده - با اشاره به تاثيرات مثبت و منفي سريال‌هاي روز پخش بر عوامل ساخت آن تصريح كرد: استقبال مخاطبان از يك سري از بازيگران موجب تشويق آنان مي‌شد و بازيگراني كه با اقبال عمومي مواجه نمي‌شوند برخورد و رفتار آنان دچار تغييراتي مي‌شود كه اين نكته تجربه جديدي براي من بود.

وي اضافه كرد: پخش سريال از تلويزيون و آشنايي مردم با آن موجب سخت شدن تصويربرداري در كوچه و خيابان مي‌شد. به عنوان نمونه از زماني كه پخش سريال آغاز شد، جمعيت زيادي جلوي در خانه ي قديمي افشاري جمع مي‌شدند و همين امر موجب بروز مشكلاتي مي‌شد در حالي كه پيش از شروع پخش ،تصويربرداري به راحتي انجام مي‌شد. در كل ساخت اين سريال تجربه‌اي ارزشمند بود كه حاصل آن مي‌تواند در كارهاي بعدي به كار آيد.


*زمان پخش چطور بود؟

عبدالعلي زاده درباره زمان پخش «يك وجب خاك» گفت: اين مجموعه بهترين زمان روي آنتن مي‌رفت. چون در آن زمان بيشتر مردم در خانه‌هاي خود بودند و امكان تماشاي سريال را داشتند.

يوسف تيموري نيز در اين باره اظهار كرد:« يك وجب خاك» تنها سريال ماه رمضان سال جاري بود كه مايه‌هاي طنز داشت و حتي اگر زمان پخش خوبي هم نداشت ؛مخاطب خود را پيدا مي‌كرد.

كارگردان از برخي نشريات گله‌گذاري كرد و گفت: در يكي از روزنامه‌ها از من به عنوان كارگردان «زير زمين» ياد و به اين وسيله «يك وجب خاك» با «زير زمين» مقايسه شده بود.

يوسف تيموري نيز از مطرح كردن برخي شايعات درباره خود انتقاد كرد.

روشنك عجميان در پايان با اشاره به فعاليت‌هاي عوامل پشت صحنه اظهار كرد: بازيگران فرصت استراحت داشتند، ولي افراد فعال در پشت صحنه كمتر چنين شانسي را پيدا مي‌كردند، آنان زحمات زيادي مي‌كشيدند.

حاضر نيستم اين تجربه را تكرار كنم
در روزهايي كه «ميوه ممنوعه» در حال پخش بود، تمام كساني كه مشتاقانه سريال را دنبال مي‌كردند، از ته دل برايش دل مي‌سوزاندند، اميدوار بودندكه در پايان داستان عاقبت خوشي براي قدسي و بچه‌ها و حتي همسرش رقم بخورد و...

البته وقتي حرف از دلسوزي مي‌شود، خودش مي‌گويد: «من بيشتر از اينكه بخواهم براي قدسي دلسوزي كنم، آنقدر غرق تماشاي سرنوشت نقش آقاي نصيريان شده بودم كه در خيلي مواقع دلم براي حاج يونس مي‌سوخت». گوهر خيرانديش تا آخرين روزهاي پخش اين سريال مشغول بازي در نقش قدسي بود، وقتي ساعت دوازده و نيم شب او را براي ضبط سكانس «كنسرت مصطفي» در فرهنگسراي ارسباران ديديم، آنقدر خسته بود كه مي‌شد خستگي تمام شب‌هاي كاري را در چهره‌اش ديد. گفت‌وگوي پيش رو در حدفاصل ضبط پلان‌هاي مختلف آخرين قسمت سريال «ميوه ممنوعه» در فرهنگسراي ارسباران انجام شد.
تجربه بازي در يك مجموعه روتين چطوربود ؟

اين مرد درباره شيطان با کسي حرف نمي زند. 8 روز زمان مي برد که در ميان کار شبانه روزي گروه، فرصت گفت وگو پيدا کنيم و 8 ساعت هم در روز قرارمان زمان مي برد تا او ديالوگش را که همان روز به دستش رسيده حفظ کند، بي آنکه حس اش به هم بريزد، سکانس اش را به آخر برساند، سريال اغما را با بچه هاي گروه ببيند . ساعت 10 شب است که در خانه باغ از بازي هايش مي گويد که کار دل بوده است نه غم نان. از سيروس مقدم که سابقه ستايش او را پيش از اين هم داشته است و از امين تارخ که به گفته او بي واسطه و بي منت مهر مي ورزد و مي آموزد و در کنار همه اينها از شيطان، که حالا در تنهايي هم دست از سرش برنمي دارد. اين مرد مي گويد که نقش هايش را زندگي مي کند. پس نام حامد کميلي تا اطلاع ثانوي «الياس» است. مصاحبه اعتماد با حامد کميلي را بخوانيد:

دليل فرارتان از مصاحبه چه بود؟ نمي خواستيد از حامد کميلي حرف بزنيد يا الياس؟

شايد اگر چند سال پيش اين سوال را از من مي پرسيديد من هم همين نظر را داشتم. ولي الان ما کارهاي فاخري در تلويزيون داريم که بايد حسرت آن را در سينما بخوريم. اين را به اين دليل نمي گويم که خودم در تلويزيون بازي مي کنم. به هر حال تا امروز دوستان لطف داشته اند و کارهاي سينمايي زيادي هم به من پيشنهاد شده است و خودم هم واقعاً کار در سينما را دوست دارم. اما بعضي وقت ها متن هايي به دستم مي رسد که بعد از خواندن شان به خودم مي گويم چه کسي قرار است اين کار را ببيند؟ اصلاً چه مي خواهد بگويد؟ من يک کار خوب تلويزيوني را هميشه به يک کار متوسط و ضعيف سينمايي ترجيح مي دهم. اين را تا امروز ثابت کرده ام و در حد شعار هم نيست. از طرفي اولين کار سينمايي هم برايم خيلي مهم است. به هر حال امروز تلويزيون براي من ارزش زيادي دارد همان طور که تئاتر دارد.

با شرايط اقتصادي که سينماي امروز ما دارد خيلي ها به تلويزيون به عنوان منبع درآمد نگاه مي کنند.
ببينيد رشته تحصيلي من سينما نيست. من دارم فوق ليسانس مديريت بازرگاني مي گيرم.

وقتي تازه کار تئاتر را شروع کرده بودم، يکي از استادانم به من گفت؛ در زمينه تصوير و سينما مطالعه کن و اطلاعات تخصصي داشته باش. اما سعي کن هيچ وقت هنرپيشه نشوي بلکه هنرمند باشي. حالا کار من طوري است که هيچ وقت مجبور نمي شوم به خاطر غم نان کاري را انجام بدهم. هر کاري کرده ام از دل بوده است. مثلاً بعد از آخرين کارم مدت ها بيکار بودم. چون واقعاً کاري نبود که احساس کنم با ايفاي آن يک پله بالاتر رفته ام. من با بازيگري عشقبازي مي کنم. وارد زندگي ام مي شود. شايد اين اليناسيون شخصيتي از تئاتر به من رسيده باشد. براي همين بيشتر از يک نقش را نمي توانم قبول کنم. هنوز مثل بازيگرهاي ديگر آنقدر حرفه يي نشده ام که چند کار را با هم انجام بدهم چون خيلي درگير نقش مي شوم.

يعني تا مدت ها بايد با اين شيطان دست و پنجه نرم کنيد؟
بله. الان شديداً از لحاظ روحي تحت تاثير نقش هستم. خصوصاً نقشي مثل شيطان که وقتي تنها هستي و به آن فکر مي کني فوق العاده اذيتت مي کند. البته نه اينکه بگويم روحيات شيطاني پيدا کرده ام، اما به هر حال سختي هاي خودش را دارد. اصولاً دوست ندارم يک شخصيت را بازي کنم. دلم مي خواهد زندگي اش کنم. احساس مي کنم قابل باور بودن آن شخصيت زماني اتفاق مي افتد که تماشاگر احساس کند اين بازي نيست. خودش است و اين در مورد نقش هاي منفي سخت است. ولي به هر حال وقتي چيزي را پذيرفتي بايد به بهترين شکل آن را انجام بدهي.

در مورد صحبت قبلي تان مي خواهم بپرسم آيا تنها مرزي که بين هنرپيشه و هنرمند مي گذاريد غم نان است؟
نه، من هنرمند نيستم. ولي خيلي دوست دارم باشم. چون براي هنرمند ارزش، اعتبار و احترام خاصي قائلم که هم جلوي دوربين و هم پشت آن و زندگي شخصي مصداق پيدا مي کند. غم نان فقط يک تفاوت است. تفاوت هاي زيادي هست و من سعي دارم واقعاً از اين تفاوت ها عبور کنم و به نقش هاي خوب برسم.

وقتي درباره نقش خوب حرف مي زنيد چه معيارهايي در ذهن تان است؟
من سليقه ام را در انتخاب نقش ها تا به امروز به تماشاگران نشان داده ام. اصلاً درگير کليشه شدن در نقش خاصي نيستم و با بازي در نقش هاي متفاوت فرصت ابراز اين مساله را پيدا کردم. چون الان خودم را در دوره تجربه مي دانم. اما اين بدان معني نيست که هر کاري را بپذيرم.

يک بار جمله يي از اليا کازان خواندم که مي گفت بازيگر تکه هايي از زندگي خودش را به ما عرضه مي کند. نسبت به کارهايي که انجام داده ايم اين احساس را داريد؟
دقيقاً همين است. همين که گفتم اگر بازيگرهاي ديگري مي آمدند شايد اين شخصيت شکل ديگري پيدا مي کرد، تاييد همين حرف است. اين تفاوت من با آن آدم ها است. تفاوت استنباط من و آن آدم ها است. نمي شود منکر اين مساله شد که رد پايي از من حامد کميلي در نقش باقي مانده است. به هر حال حضور حامد کميلي، نگاهش و جسمش در اين شخصيت حلول کرده است.

به شانس در بازيگري معتقديد؟
نه، من معتقد به باور و طرز فکر هستم. شما اگر سراغ آدم هاي بيچاره و بدبخت بروي، مي گويند ما شانس نياورديم. اما وقتي سراغ آدم هاي قدرتمند مي روي، مي گويند اين قدرت ما و انرژي است که خداوند به ما داده است. در روانشناسي نوين هم اين مساله هست که زندگي آدم ها برمي گردد به چيزي که فکر مي کنند.

اما در مورد بازيگري واسطه هايي هست که گاه بازيگر را به يک مجري بي اراده تبديل مي کند. مثلاً همين چيزي که مي گويند فلان کارگردان فلان بازيگر را کشف کرد. اين را قبول نداريد؟
قبول دارم. اما مي خواهم بگويم اين کشف شدن يک جايي در گذشته در ذهن اين آدم بوده که امروز عملي شده است. من هميشه معتقد بوده ام که انسان بايد هدف را انتخاب کند ولي راه رسيدن به آن را نه، بايد اراده و فکر را در طبيعت رها کني و بعد خداست که با اتفاقات متفاوت شما را به هدف تان نزديک مي کند. بايد ذهنيت کاملاً باز باشد. بستن ذهن يک جور تعصب است.

يعني دوروبرتان بازيگرهاي خوبي را نمي شناسيد که هميشه در حاشيه مانده اند و يا آنهايي که تنها به مدد چهره بالا رفته اند؟
قبول دارم. اما معتقدم که اين بازيگرها هم بايد به اعتماد به نفس و قدرت برسند. ببينيد حتي مرگ و زندگي آدم ها هم به باور آنها برمي گردد. من معتقدم انسان امروزي آنقدر قدرتمند است که با نيروي خدادادي هر کاري مي تواند انجام بدهد. اين انسان قدرتمند است که ارزش سجده فرشته ها را دارد. وگرنه انساني که درگير شانس باشد چه ارزشي دارد؟

آموختن بازيگري را وامدار چه کساني هستيد؟
من از حميد سمندريان و گلاب آدينه در تئاتر خيلي آموخته ام. فيلم هايي که مي بينم همه براي من حکم استاد را دارند. محدود به يک يا دو آدم نيست. حتي يک بازي بد در يک فيلم مي تواند براي شما درس داشته باشد.

ادعاي بازيگري هم داريد؟
نه، الان در مرحله تجربه هستم و اميدوارم هرگز به اين ادعا نرسم چون معتقدم پايان بازيگري است.

او را اولين‌بار در مجموعه «داستان يك شهر» ديديم. جداي از بازي خوب، صداي گرم و دلنشينش خيلي زود در دل مخاطب نشست.

بيشتر دوست دارد در زمينه‌هاي مختلف هنري كسب تجربه كند. نيما رئيسي به همين جهت علاوه بر گويندگي در راديو، بازيگري در مقابل دوربين و خوانندگي در خلوت هميشه به دنبال فضاهاي نو و تازه است. همين‌ طرز تفكر باعث شد تا امسال در هشتمين جشنواره بين‌المللي برنامه‌هاي راديويي كه ارديبهشت‌ماه برگزار شد عنوان برترين گوينده سال را به خاطر برنامه «نجواي تاريخ» دريافت كند. او اعتقاد دارد در هر زمينه‌ هنري بازيگري در تمام فعاليت‌هايش دخيل است. «ميوه ممنوعه» با بازي نيما رئيسي در ماه مبارك رمضان محبوبيتي تازه براي او به ارمغان آورده است. به همين بهانه گفت‌و‌گويي با او انجام داده‌ايم.

اولين حضورتان در زمينه تصوير به سال‌ها پيش در سريال «داستان يك شهر» به كارگرداني اصغر فرهادي برمي‌گردد، اين حضور چگونه شكل گرفت؟

پدرش را تنها استاد و منتقدش در عرصه بازيگري مي‌داند. پدرش هميشه به او مي‌گفت: «اول درس اين كار را بخوان و بعد مشغول بازيگري شو تا بي‌سواد نماني.»
بازي در سريال‌هاي طنز براي او يك اتفاق به‌شمار مي‌آيد چراكه ناخواسته وارد اين عرصه شده است. بهترين بازي‌اش را در نقش رامين مجموعه «صاحبدلان» مي‌داند؛ نقشي كه او را به ياد نوجواني خودش مي‌اندازد، آن زمان كه در مشهد زندگي مي‌كرد. حضور در نقش‌هاي طنز و جدي باعث شده تا در آثاري متفاوت موفق عمل كند، البته نقش‌هايي هم بوده كه به‌دليل مالي پذيرفته است. امسال هم پس از «پشت كنكوري‌ها» و «صاحبدلان» سومين اثر ماه رمضاني خود را روي آنتن داشت. بازي برزو ارجمند در نقش حميد مجموعه «يك وجب خاك» دليلي شد تا تهران امروز گفت‌وگويي با او انجام دهد.

ظاهراً در مجموعه‌ «يك وجب خاك» به دلايلي كه اشاره كرديد، نتوانستيد خيلي حميد را به شخصيت نزديك كنيد؟
درست است. ما از ابتداي داستان يك سري كدها به تماشاگر داديم اينكه حميد ليسانس ادبيات است و براي كودكان و نوجوانان نويسندگي مي‌كند. ولي در بطن اثر هيچ وقت اين موضوع را به عينه نديديم. در زندگي روزمره خودمان هم اين‌گونه است. هنگامي كه با پدر و مادر و خانواده هستيم يك شخصيت داريم ولي وقتي از خانه خارج مي‌شويم در مواجهه با اتفاقات پيرامون و افرادي كه با آنها سر و كار داريم شخصيت ديگري پيدا مي‌كنيم، در واقع به نوعي شخصيت‌پردازي مي‌شويم چون من فقط در خانه بودم و همه كارهايم در خانه بود نتوانستم براي خودم شخصيت‌پردازي كنم و شخصيت حميد در تيپ باقي‌ماند و تنها دليلش هم سختي روتين كاركردن است. نويسنده بايد ظرف مدتي كمتر از دو روز متن كامل را به دست بازيگران و عوامل برساند و... به همين دلايل بعد از «زير آسمان شهر» ديگر كارهاي روتين نود شبي انجام ندادم. البته براي «ارث بابام» جواد رضويان چند قسمت بازي كردم. واقعيتش را بخواهيد ظرف اين مدت كم براي بازي در يك مجموعه روتين مناسبتي بضاعتم همين‌قدر بود. اگر اتفاقات ديگري در متن مي‌افتاد طبيعي است كه بضاعتم بيشتر مي‌شد، ولي توانم در حال حاضر همين‌قدر است.
اگر توانسته باشم فقط يك بار مردم را بخندانم، برده‌ام. چون سازندگان اين‌گونه آثار مي‌دانند ساخت چنين سريال‌هايي تا چه حد مشكل است.

چه عاملي باعث شد كه صرفا با داشتن تنها يك طرح بازي در «يك وجب خاك» را بپذيريد؟
باور كنيد اگر سر سفره افطار تنها يك نفر دعايم كند، برده‌ام. قبلا هم با بازي در «صاحبدلان» اين موضوع را از نزديك لمس كرده بودم. سال پيش به عينه ديدم مادراني را كه ابراز احساسات مي‌كردند. اين موارد زير دندانم مزه كرده بود و برايم بسيار دوست‌داشتني بود در اثري براي ماه مبارك رمضان بازي كنم.

پدرتان مي‌تواند بهترين منتقدتان باشد، اين موضوع چقدر به شما كمك مي‌كند؟
خيلي، وقتي قسمت دوم «صاحبدلان» پخش شد به من گفت دعاي مادران را بردي. اولين و آخرين استادم پدرم است. پدرم تا زماني كه وارد دانشگاه نشده بودم، اجازه نداد جلوي هيچ دوربيني بروم. مي‌گفت نمي‌خواهم بازيگر بي‌سوادي باشي. خدا را شاهد مي‌گيرم قبل از ورودم به دانشگاه سه موقعيت تصويري خيلي خوب داشتم و مي‌توانستم بازي‌ام را از همان موقع شروع كنم ولي اجازه نداد حتي بعد از دانشگاه و براي بازي در «زير گنبد كبود» به بهمن زرين‌پور تست بازي دادم. پدرم مي‌گفت اگر مي‌خواهي بازيگر شوي مثل بقيه مردم برو تست بده من كاري برايت نمي‌كنم.

براي ايفاي يك نقش چقدر مساله مالي‌اش برايتان مهم است؟
هنگامي كه يك نقش خوب پيشنهاد مي‌شود بايد پول كمتري بگيرم. براي بازي در «مشق عشق» و «صاحبدلان» هيچ‌گونه صحبتي در اين زمينه نكردم يا همين «يك وجب خاك» ولي برخي از آثار هستند كه پاي قراردادش ايستاده‌ام و گفته‌ام اين قدر مي‌گيرم و بازي مي‌كنم چون به هر حال زندگي‌ام از اين راه مي‌‌گذرد.

در تمام اين سال‌ها نقشي بوده كه در كمين آن نشسته باشيد؟
دوست دارم نقشي به من پيشنهاد شود، مثل «هامون» تك بازيگر و پرسوناژ اصلي و در عين حال خود اثر هم قوي و پرقدرت باشد. البته طول نقش برايم مهم نيست، بلكه عرضش اهميت دارد. حالا چه طنز و چه جدي باشد. به‌عنوان مثال بين بازيگراني كه نقش كوتاه بازي مي‌كنند، حامد بهداد، استاد اين كار است چون عرض نقش را به‌خوبي مي‌شناسد. بازي‌اش در «بوتيك» يا «كافه ستاره» فوق‌العاده است يا در «روز سوم» غوغا مي‌كند. همچنين بازيگراني چون داريوش ارجمند در «سگ‌كشي»، سعيد پورصميمي در «ناخدا خورشيد» و جمشيد هاشم‌پور در «پرده آخر» نقش‌هاي كوتاهي بازي كرده‌اند كه عرض دارند و بازي‌كردن اين‌گونه نقش‌ها براي هر بازيگري لذتبخش است.

مساوي، تكرار، وحشت از باخت مقابل حريف ديرينه، اينها سوغات هميشگي بازي هاي دو تيم پر طرفدار پايتخت در مقابل هم هستند. ره آوردي كه سالهاست هواداران دو تيم به آن عادت كرده اند. هميشه در ابتداي بازي اين دو تيم، ترس از ريسك كردن و احتياط فرياد مي زند و با يك گل و جبران گل خورده بازي به اتمام مي رسد. الحق و الانصاف كه در نيمه اول بازي، بازي اي در حد و اندازه دو تيم محلي را شاهد بوديم. شايد اگر حساسيت هاي قبل از بازي اجازه مي دادند بازيكنان مي توانستند نمايش جذابي را در زمين به اجرا بگذارند اما گويا اين حواشي است كه حرف اول را در دربي شهر تهران مي زند، حاشيه هايي كه اگر نباشند اين بازي هم جذابيتي ندارد ولي وجود بيش از حدش باعث افت كيفيت بازي مي شود.