وي در مورد سن شركت‌كنندگان در اين همايش گفت: ميانگين سني بين 14 تا 16 سال بود و تعداد دختران تنها دو درصد از پسرها بيشتر بود كه در بين آنها، دو خواهر يك ماهه، كوچك‌ترين و دو برادر 63 ساله بزرگ‌ترين بودند، ضمن اين‌كه 12 سه قلو هم در اين همايش شركت كردند.
از غفارزاده مي‌پرسيم، چه‌طور شد كه چنين همايشي را برگزار كرديد، كه وي مي‌گويد: از يك سال و نيم پيش به دنبال فرصتي بوديم تا اين مراسم را برگزار كنيم، تا اين‌كه پيشنهاد‌مان را به معاونت سازمان ميراث فرهنگي داديم و آنان هم از اين طرح استقبال كردند و در دوم مردادماه سال 1386، مجوز برگزاري چنين مراسمي را به ما دادند. در 27 مردادماه هم، ما اقدام به فراخوان از طريق رسانه‌هاي محلي و شبكه‌هاي استان در سطح آذربايجان كرديم، ضمن اين‌كه پوسترهاي بزرگي در سطح شهرهاي استان، نصب شد تا از اين طريق افراد براي ثبت‌نام در اين همايش به «آذر درنا» مراجعه كنند.
اين فراخوان در آذربايجان شرقي صورت گرفت، اما فراتر از استان رفت و استان‌هاي همجوار هم استقبال كردند و قرار شد اين مراسم در اواسط شهريورماه برگزار شود، البته شايد برايتان جالب باشد بدانيد كه از مشهد هم براي حضور در اين مراسم، استقبال شد... كه البته اميدواريم روزي بتوانيم اين‌گونه همايش‌ها را كشوري كنيم. وي اشاره كرد كه از لحاظ مالي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كمكي به ما نكرد و تنها در صدور مجوز براي برگزاري اين مراسم اقدام كرد.
غفارزاده در ادامه مي‌گويد: هدف عمده‌ از برپايي جشنواره، كمك به شناساندن اماكن تاريخي و مناطق گردشگري تبريز و نيز ايجاد روحيه شادي در بين جامعه و همچنين توسعه فرهنگ است. وي مي‌گويد: در بين دوقلوها، به افراد جالبي برخورد كرديم، دو برادر كه پزشك بودند، سه برادر دانشجو كه از اردبيل آمده بودند، دو خواهر شاعر و ورزشكار، دو دوقلو كه حقوق بين‌الملل خوانده بودند و يا سه‌قلوي پسر كه پدرشان به ما مي‌گفت: در اين همايش سه خواهر سه قلو نيست كه برويم خواستگاري؟ ما هم گفتيم امسال كه در بين مدعوين نيستند ولي شايد در همايش‌هاي ديگر سه دختر سه‌قلو هم حضور داشته باشند.
غفارزاده مي‌گويد: دلمان مي‌خواهد از سراسر ايران، دوقلوها و سه قلوها را جمع كنيم كه البته احتياج به اطلاع‌رساني داريم.