بيماري آلزايمر عبارت است از يك بيماري مغزي كه مشخصه آن رو به زوال گذاشتن تدريجي تواناييهاي ذهني است. نوع سريعاً پيشرونده آن در سنين 45-36 سالگي بروز پيدا ميكند. نوع تدريجاً پيشرونده آن كه در آن علايم به كندي حدوداً در سنين 70-65 سالگي شروع ميشود.
علايم شايع در پيدايش بيماري آلزايمر در افراد:
فراموشي وقايع اخيراً اتفاق افتاده
دشواري فزاينده در انجام كارهاي نيازمند قوه عقلاني مثل وظايف شغلي، رسيدگي به امور مالي، يا مديريت خانه
تغييرات شخصيتي، از جمله ناتواني در كنترل هيجانات و اختلال در قضاوت مراحل بعدي
مشكل در انجام كارهاي ساده مثل انتخاب لباس، يا انجام محاسبات ساده رياضي
ناتواني در شناسايي افراد آشنا
بيعلاقگي به بهداشت شخصي يا ظاهر فرد
مشكل در غذا خوردن
گرفتن حالت تهاجمي و انكار اينكه اصلاً مشكل وجود دارد.
از دست دادن خودداري جنسي
گم شدن در خيابان
اضطراب و بيخوابي
اما عللي كه باعث بوجود آمدن اين بيماري مي شود به شرح زير است:
آسيب برگشتناپذير يا از دست رفتن سلولهاي مغز به علل ناشناخته
عوامل افزايش دهنده خطر
سابقه خانوادگي بيمار آلزايمر
پيرشدن
هيچگونه روش خاصي براي پيشگيري وجود ندارد. اين بيماري در حال حاضر غيرقابل درمان است و درمان فقط براي بهبود علايم انجام ميشود. تحقيقات وسيعي در زمينه علل و درمان آن در حال انجام است، بنابراين اميد به پيدا كردن درمان قطعي آن وجود دارد.
خيلي از داروهايي كه براي مشكلات ديگر مورد استفاده قرار ميگيرند ميتوانند باعث گيجي يا خوابآلودگي شوند. اين داروها را بايد حتيالامكان قطع كرد. هماكنون داروهاي زياد ديگري تحت بررسي هستند. بعضي از آنها براي كنترل علايم آشفتگي مفيد هستند.
داروهاي جديدي كه با نسخه پزشك تجويز ميشوند ممكن است پيشرفت بيماري را در بعضي از بيماران به تأخير اندازد.
تا حدي كه امكان دارد بيمار آلزايمري بايد فعاليت خود را حفظ كند. با پيشرفت بيماري، نهايتاً تمامي فعاليتها نياز به نظارت خواهند داشت.
با توجه به اینکه آلزایمر ناشی از اختلالاتی در ذهن می باشد برای سلامت بیشتر ذهن بهتر است افکار خوشایند و مثبت را به سمت خود جذب کنید.
اما برخي تحقیقات نشان می دهد احتمال ابتلای افرادی که مستعد نگرانی ، اضطراب یا افسردگی هستند با تاثیر بر حافظه به بیماری آلزایمر افزایش می یابد.
بنابر همین گزارش محققان دریافتند درمیان افرادی که هیچ زمینه خاصی نداشتند میزان بروز و یا تحمل استرس نشانگر مستعد سازی ذهن و مغز برای بیماری مذکور می باشد.
مشخص شده که این روند با تاثیر استرس و کاهش فعالیتهای منظم مغز شروع شده و سپس با کاهش فضاهای آماده ثبت وقایع بر حافظه کوتاه مدت تاثیر گذاشته و نهایتا" منجر به بروز بیماری می شود.
البته نیمی از افرادی که مبتلا به مشکلات حافظه و شناختی هستند مبتلا به آلزایمر نمی شوند و این مطالعه نباید افراد را دچار نگرانی کند.
اما همواره توصیه محققان این است که پرهیز از استرس و اضطراب به ارتقاء سلامت و به احتمال زیاد بهبود حافظه کمک می کند و در نهایت از بسیاری از بیماریهای جسمی و روحی و به ویژه آنهایی که ریشه در سیستم مغز و اعصاب دارند جلوگیری می کند.